|
Reisverslag loofhuttenfeest 200225 september De dag starte ik wat later dan normaal, doordat ik moe was vanwege het drukke programma, daardoor had ik mijn ontbijt gemist. Toen ik nog lag te slapen, maakte Ronald, mijn kamergenoot, die net terug kwam van het ontbijt, mij wakker. Na mijn kop onder de koude kraan gestopt te hebben (het was al laat), zijn we samen in gebed gegaan en de dag opgedragen aan de Heer. Vervolgens heeft Ronald een stukje uit de Bijbel voorgelezen (Jes. 10: 20-27, Jes. 11: 11-16 en Jes. 12: 1-6) en we hebben wat liederen gezongen.
Daarna heeft Ronald de taxi laten bellen en ben ik met Ronald, Laura, Dafni en Nel naar het congresgebouw gereden. Nel ging alvast naar het congresgebouw, omdat ik en Laura nog flappen moesten tappen, daar de flappen je hier dagelijks je portemonee uitvliegen. Ik ben daarna met Ronald en Laura naar het congresgebouw gegaan om nog wat souveniers te kopen. Bij het kopen van de souveniers, heb ik nog een flinke korting gehad bij het kopen van een gouden hangertje. Dit kwam doordat de eigenaar bevriend is met kennissen van mij uit Volendam. Daarna kwam ik bij een stand die olielampjes verkocht, die een replica waren uit de tijd van Jezus. Toen de vrouw van die stand hoorde, dat Ronald en ik uit Nederland kwamen, was zij zo enthousiast, dat zij drie lampjes aan ons weggaf: een voor mij, een voor Ronald en een voor de reisleider (Tony). Hierna zijn wij met vele souveniers en lege zakken naar de bus gegaan op weg naar Yad Vashem. Dit laatste heeft een diepe indruk op mij gemaakt. Omdat je bewust wordt dat wat het getal 6 miljoen inhoudt, en dat ieder cijfer van dat getal een mensenleven vertegenwoordigt. Ik kan hier niet verder over schrijven want hier zijn geen woorden voor. Wel heb ik het gefilmd, met mijn video camera, om aan mijn kinderen te laten zien. Zodat zij weten wat vrijheid eigenlijk betekent. Ook zie ik hierdoor de grote contrasten van het land Israël, dat feesten, lijden en rouw, dicht bij elkaar liggen.
Na het bezoek aan Yad Vashem zijn wij zonder reisleider op de bus gestapt en hebben nog 20 minuten op hem gewacht. Toen hij nog niet gearriveerd was, werd de vraag gesteld of wij zonder hem (Tony) naar het hotel zouden gaan. Dit werd beantwoord met een volmondig ja! (Ik heb nog nooit zo’n eenheid in de groep ervaren ‘grapje’). Na dit avontuur heb ik nog wat gegeten met de hele groep, inclusief Tony, die mij denk ik voor straf aan dit schrijven zette. Al met al was het een mooie dag, die goed verlopen is, met een goed eind, dankzij de beschermende genade van God. Ton Trum » Overzicht loofhuttenfeest 2002 |
| ||||||||||
