Reisverslag loofhuttenfeest 2002

26 september

Biddende mensen bij de klaagmuur

Vandaag stond ik om ongeveer 6.45 op, na een niet al te geslaagde nacht, ik werd elke keer wakker van overvliegende helicopters. Toch was ik ruim op tijd op het ontbijt en na de mededelingen van Tony verzamelden zich 11 personen om mee te gaan naar de Olijfberg. Na een korte onderbreking daar enkele personen nog wat dingen op hun kamer lieten liggen. Toen we op weg gingen, gingen we richting de Armeense wijk, bij de Sionspoort vroeg een Joodse man of wij het graf van David wilden bezoeken, na beraad binnen de groep gingen wij accoord. Voor mij was het heel speciaal omdat ik de afgelopen keer dat ik in Jeruzalem was, dit niet kon vinden, het graf vond ik erg bijzonder. De Joodse man nam ons mee naar het dak en toonde de Olijfberg, Bethlehem, de woestijn van Juda en het King Davids Hotel. Ik vond dat we de man wel een fooi moesten geven, wat dan ook gebeurde maar opeens werd hij heel erg boos, daar hij vond dat enkele personen hem te weinig betaalden, we hadden geen prijs afgesproken dus eigenlijk had hij niets te klagen.

Door de Sionspoort gingen we uiteindelijk naar de Armeense wijk, waar de souveniers het goedkoopst zijn in heel Jeruzalem. We namen de weg boven de Kidronvallei waar ook het grafmonument van Absalom staat en aan de andere kant van de weg pronkte de gouden poort. Toen we bij Gethsemane aankwamen, kwamen er enkele Arabische ‘kooplui’ ons al tegemoet, maar we wilden niets kopen. Gethsemane was prachtig ook de kerk was heel mooi. We hebben ook nog enkele liederen gezongen, zoals Abba Vader, Hij kwam bij ons heel gewoon en Hoe groot zijt Gij. Buiten de kerk bleek dat iemand was gezakkenrold, enkele Euro’s en wat shekkels bleken weg. De overige Arabische kinderen waren erg brutaal, maar we negeerden hen, waarna we de Olijfberg ‘beklommen’, op weg naar het Huis op de Berg, waar ik twee jaar geleden was geweest.

Zuidelijke muur van het tempelplein met daarachter de olijfberg

We werden erg gastvrij ontvangen en kregen, hoe kan het anders, koffie aangeboden, waarna we een rondleiding door het huis kregen met als beloning voor de zware klim een prachtig uitzicht op de Tempelberg, op het dak van het huis. Om het huis toch wat financieel tegemoet te komen, kochten enkele van ons nog enige souveniers in het winkeltje aldaar. We gingen dezelfde weg terug en besloten om nog falafel te gaan eten in de Joodse wijk, daarna op weg naar de Armeense wijk om nog wat souveniers te kopen, want die zijn daar zoals eerder gezegd heel goedkoop (ik hoop dat ik alles in de koffer krijg). 

De Israëlische vlag wappert voor de klaagmuur

Om ongeveer 15.00 uur waren we weer terug, moe maar voldaan van de te gekke tocht. ’s Avonds zijn we met de hele groep naar ‘The Covenant’ (een musical over het verhaal van Israël), gegaan. Het verhaal begon met de belofte van God aan Abraham, daarna het verhaal van Mozes, het verhaal van Ruth, Koning David, Babylon, de tijd van Jezus, de verstrooiing van het volk, de holocoust, de wedergeboorte van de staat Israël en tot slot het volkslied van Israël (wat mij meer deed dan het Wilhelmus, nu vraag ik mij af of ik echt wel een Nederlander ben). God komt ook vandaag de eer toe, zoals elke dag van mijn leven!!

Ronald Kootkar

» Vorige dag
» Volgende dag