Europa’s demonisering van Israël is niet spontaan

28 november 2003 - Het antisemitisme dat momenteel Europa treft, is een gecontroleerde poging, geleid door de politieke en intellectuele elite van Europa, gedreven door een pact, gesloten tussen de Europese Gemeenschap en de Arabische Liga, vertelde de geleerde in de Islamitische wetenschappen Bat Ye’or aan de Hebreeuwse Universiteit afgelopen woensdag.

Na de Jom Kippoer oorlog in 1973 en de daaropvolgende oliecrisis, gelanceerd door de Arabische landen, leidde Frankrijk de EG in de Euro-Arabische Dialoog (EAD). In ruil voor garanties aan Europa dat zij het recht zouden krijgen de economische mogelijkheden en de olie van de Arabische landen te ontwikkelen, stemde de EG (en later de EU) erin toe zich in de strijd rondom Israël op te stellen aan de kant van de Arabische wereld.

Dit betekent een terugkeer naar de wapenstilstand-grenzen van 1949 (in afwijking van de VN-resolutie 242) en steun aan een Palestijnse staat, Arabische soevereiniteit over Jeruzalem, de PLO en Arafat en een algehele Arabische overeenkomst met Israël in plaats van afzonderlijke overeenkomsten.

Hoewel sommige EG-landen terughoudend waren om de politieke eisen te verbinden aan de economische overeenkomsten, kwamen de Arabische belangen overeen met die van Frankrijk: een scheiding van Europa van de Amerikaanse invloed. De EAD structuur wordt geleid door een gemeenschappelijk presidentschap van het hoofd van de EU en de Arabische Liga, waarvan de beslissingen worden uitgevoerd door wetenschapsmensen en technocraten (er zijn geen geschreven verslagen van vergaderingen, welke plaatsvinden achter gesloten deuren).

In de loop van de jaren heeft het een complexe serie overeenkomsten geproduceerd, waaronder de massa-immigratie van Arabieren naar Europa, schoolboeken die geschreven worden onder Islamitische supervisie, het onderwijs van de Arabische taal en de Islamitische cultuur in heel Europa en de Europese erkenning van de Arabische civilisatie.

Ye’or, die in Egypte is geboren en in Zwitserland woont, is een wereld-autoriteit op het gebied van dhimma, dat letterlijk 'bescherming' betekent, de status van inferieuriteit die de Islamitische beschaving de Joden en Christenen oplegt. In haar baanbrekend werk, zoals The Decline of Eastern Christianity under Islam: From Jihad to Dhimmitude (De neergang van het Oosterse Christendom onder de Islam: van Djihad tot Djimmitude), heeft zij de term 'Djimmitude' uitgevonden - een idee dat 'zo diep geïnternaliseerd is dat het de kritische evaluatie ontsnapt is en de wereld van de zelfverbeelding is binnengedrongen'.

Vaak wordt de Arabische zijde van de dialoog, die geleid heeft tot de transformatie van Europa in wat Ya’or 'Eurabia' noemt, geleid door Arabische Christenen, zo merkt zij op, daaraan toevoegend dat 'de wens van Frankrijk om altijd ten dienste te staan van de Islamitische doeleinden in Europa, typisch een djimmi-mentaliteit vertegenwoordigt.' In het na-Christelijk Europa is een nieuwe cultus van 'Palestinisatie' gecreëerd, zegt Ya’or.

Vanaf het moment dat de gemiddelde Europeaan ’s morgens opstaat en zijn radio aanzet, wordt hij gebombardeerd met de boodschap dat de wereld draait rondom Palestina - niet om de door de Moslims uitgevoerde genocide in de Soedan, met zijn tweemiljoen Christelijke en Animistische slachtoffers, of enige andere voortdurend gruweldaad van vergelijkbare omvang. Parallel aan de uitgebreide TV en kranten reportages vormen door Palestijnen samengestelde boeken een groot deel uit van de uitgegeven publicaties.

Op het theologische front is het Christendom losgekoppeld van zijn Joodse wortels, wanneer de Joodse Jezus vervangen wordt door een Arabisch-Palestijnse, er daarmee de nadruk leggen op het traditionele Moslim standpunt dat Jezus een Islamitische profeet was. Toch verbergt de dialoog van deze Chriselijk-Islamitische symbiose zorgvuldig het Islamitische geloof dat Jezus terug zal komen om het Christelijk geloof te vernietigen, zegt Ye’or.

Het recente opinieonderzoek dat een meerderheid van de Europeanen Israël en Amerika als de grootste bedreiging ziet voor de wereldvrede, weerspiegelt de door de Franse President Jacques Chirac herhaalde verklaring dat de Israëlische en Amerikaanse politiek het grootste gevaar vormen voor de vrede in de wereld.

Ye’or legde uit dat Europeanen het gevoel hebben dat door de oorlog te verklaren aan het terrorisme na 11 september, Bush de Europese politiek in gevaar brengt, die bestaat uit het afkopen van Moslim-terrorisme door toe te geven aan de Arabische eisen.

Door Israël en Amerika aan te vallen hebben zij het gevoel dat zij de Moslim-terreur kunnen afwenden van hun eigen thuisgrond.

Op dezelfde wijze verklaart zij de tolerante houding van de Europese leiders ten opzichte van de golf van aanslagen op Joden in de diaspora na 11 september als een poging van de Europeanen zichzelf te beschermen tegen de Arabische reactie op de eerste breuk in de Europese politiek, waarbij sommige Europese landen de Amerikaanse politiek tegen het Islamitische terrorisme steunen.

Door Abigail Radoszkowicz (gepubliceerd in The Jerusalem Post)
Met dank aan Zwi Goldberg voor de vertaling. Met toestemming overgenomen.