Samenwerking en gebed kunnen veel doen

Russische joden maken aliyah

De spanning liep op aan de Russisch - Finse grens toen douanebeambten een familie van vier mensen aanhielden, uit een bus met 10 Russische joden, die wilden emigreren naar Israël. De ambtenaren vertelden dat ze de grens niet mochten passeren, omdat in de paspoorten van de ouders geen foto’s zaten van hun zonen van 6 en 7 jaar.

Vijf jaar kostte het deze familie om uit Moermansk te kunnen vertrekken. Vijf jaar om de papieren in orde te maken die hun joodse nationaliteit kon bewijzen en een visum te verkrijgen voor Israël. Zouden ze nu, na deze vijf jaar, nog teruggestuurd worden?

Erkki Helistekangas, de contactpersoon voor het ‘exoduswerk’ van de ICAJ in Lapland, heeft genoeg situaties aan de grens meegemaakt om te kunnen inschatten dat deze situatie ernstig was. Hij verzocht ons, de christenen die meereden in de bus, om te gaan bidden. We baden tot Jezus en vroegen Hem om de harten van de douane beambten te doen smelten. Een poosje later ging er een zucht van opluchting door de bus, toen de familie de bus weer instapte.

Een toegewijde groep ICAJ medewerkers uit Finland, Ierland en Rusland sloeg de handen ineen om de “exodus” uit Rusland, door Finland naar Israël, te helpen. God heeft ons, voor dit werk in Finland en andere landen, geroepen. Er is ook een toegewijde groep mensen in Ierland die het exodus-werk financieel en met gebed ondersteunt.

De ICAJ afgevaardigde in Ierland, Brian Silvester, sloot zich aan bij het Finse team op zijn expeditie, samen met zes ierse vrienden. Wij reisden met de nachttrein van Helsinki naar Rovaniemi waar Erkki, Lisa Helistekangas en Kirsti Uusitalo ons opwachtten. We ontmoetten hen en gingen verder naar de grens die wij passeerden, waar we al snel met de hobbelige wegen van Rusland kennismaakten.

Op weg naar een nieuw huis

De volgende dag ontmoetten we het hoofd van het Joodse Agentschap. Hij zorgde voor het laatste deel van de donatie van havermoutpap die aan de joodse gemeenschap was gestuurd door een aantal Finnen. We verzamelden ons later voor een Sabbat maaltijd. Deze werd verzorgd door de joodse gemeenschap, waaronder ook de tien mensen die de volgende dag op Aliyah zouden gaan.

Na het eten droegen wij de bagage voor de families naar de bus. ’s Ochtends om 4 uur begon de reis. De immigranten namen afscheid van hun families en na een paar tranen vertrok de bus. De tranen veranderden in stilte en daarna in spanning toen de familie werd aangehouden bij de grenscontrole.

Wij geloven dat God de harde momenten voor de jonge familie aan de grens toestond om Zijn liefde en ontferming in alle situaties te laten zien. Maar dit herinnert ons eraan dat dit werk voortdurend gepaard moet gaan met gebed, omdat er onderweg allerlei soorten problemen kunnen ontstaan.

Bedankt voor al jullie gebeden en voor allen die meewerken aan het exoduswerk. Dit is het werk dat we samen doen en we bedanken jullie voor alle steun.

Loofhuttenfeest 2012