Aliyah & Integratie in Israël

Terreur is ons niet vreemd. Galia Perlman bekeek aandachtig de vrouwen die haar huis binnenkwamen. Na de verwoesting die ze onlangs meemaakte, kwamen zij financiële steun geven en een woord van hoop. "Is het een Amerikaanse?" vroeg ze in het Russisch aan een vrouw, met de vinger wijzend.. "Ja", antwoordde die. Daarna liep Galia naar Gina Utterback, directrice van het ICAJ, Support Centrum in Jeruzalem (JSC) en omarmde haar stevig, maar met een angstige klank in haar stem. 'Mijn dank voor uw land en uzelf dat u achter de man bent aangegaan die ervoor betaalde om mijn zoon en mijn schoonmoeder te laten doden', zei ze. Galia bedoelde de Amerikanen die het initiatief namen tot een oorlog om de Irakese dictator Saddam Hoessein te verwijderen. In de afgelopen jaren heeft Saddam immers ca. 30 miljoen dollar betaald aan families van Palestijnse zelfmoordenaars, die zich opbliezen en aan andere 'martelaren'. Hiermee steunde Saddam de meedogenloze terreurcampagne tegen Israël.

Het JSC verleent hulp aan nieuwe immigranten zoals Galia Perlman

Galia’s zoon en schoonmoeder bevonden zich onder de slachtoffers van Saddam’s 'liefdadigheid' op 21 november 2002 in een kleine arbeiderswijk in Jeruzalem. Ilan van 8 verliet op die dag het huis met zijn oma, Kira, zoals iedere morgen om naar school te gaan. Galia zwaaide ze uit en ging terug naar bed. Enige minuten later werd ze wakker door een luide explosie. Een passagiersbus was dichtbij ontploft - uiteengescheurd door een Palestijnse zelfmoordenaar die zich opblies. Ilan en Kira waren ook onder de 11 onschuldige buspassagiers die omkwamen bij de explosie. Galia had al eerder van dichtbij kennisgemaakt met terreur toen maanden eerder een zelfmoordenaar zich opblies op 10 meter afstand van haar in de supermarkt waar ze werkt. Ze werd niet gewond.

"Het is jammer dat ik toen niet ben omgekomen, zodat ik deze andere terreuraanslag in mijn leven niet zou hebben hoeven meemaken", klaagt ze. Sinds de aanslag in november zijn Galia en haar nog levende zoon van 16 niet teruggekeerd naar het huis waar de familie woonde. Galia kwam in 1990 in Jeruzalem wonen als emigrant uit de Oekraïne. Galia en haar man probeerden een succesvol leven op te bouwen. Zij ging werken en hij begon een zaak. In het jaar erna werd haar man gearresteerd en opgesloten in verband met zijn zaken. Hij liet zijn vrouw Galia en zijn schoonmoeder achter met de zorg voor de opvoeding van de twee jongens.

Nu woont Galia bij haar ouders, die ze onderhoudt van haar magere salaris. Ze betaalt de hypotheek, die het grootste deel van haar salaris opeist. Ze willen liever niet over de tragedie praten. De ICEJ heeft zich Galia’s nood aangetrokken en helpt haar d.m.v. het JSC (Jeruzalem Support Centrum) en het Sociale Hulp Programma. Zij kreeg een gift van 9.000 shekel als hulp bij de aflossing van de hypotheek. Medewerkers van SAP hebben Galia vaak bezocht om te praten.

Het JSC heeft Galia opgenomen in haar 'adoptie programma'. Ze heeft iemand nodig die haar en haar zoon adopteert voor zes maanden, zodat ze weer op eigen benen kan staan. Galia hoopt het woonhuis van haar schoonmoeder te kunnen verkopen en wil in een kleiner appartement gaan wonen met haar zoon.

Het JSC biedt de helpende hand aan armlastige immigranten in Israël om ze op een praktische manier te ondersteunen en te troosten. Het JSC wordt geleid door de ICAJ in samenwerking met Ministry To Israël, een afdeling van de Church of God in Tennessee, Amerika.