Vrijheid ontdekken in het water

Vanuit zijn rolstoel kijkt Yitzhak Mamistalov naar het zwembad met een gevoel van voldoening en vrijheid.

“Wat ik buiten het water nìet kan, kan ik wèl in het water” zegt hij. “Ik moet altijd in een rolstoel zitten. Het voelt geweldig eens uit die stoel kan komen.”

Yitzhak kan meedoen aan de Paralymics met hulp van SAP

Door zijn vrienden wordt hij “de haai” genoemd. Deze 24-jarige heeft een aantal medailles gewonnen met competitie zwemwedstrijden voor gehandicapte atleten en nu heeft hij zijn zinnen gezet op de Paralympische Spelen in Athene. Hij heeft zijn doel al bereikt: komen aan de top van zijn afdeling en snelheids-records vestigen voor drie wedstrijden.

Yitzhak is een van de vele jonge gehandicapte Israëli’s, die hun atleti-sche carrière begonnen zijn bij het Ila Sport Centrum in Ramat Gan. Eerder dit jaar kreeg de ICAJ al lucht van de prestaties van Yitzhak toen hij een aanvraag indiende voor financiële bijstand bij SAP. De ICAJ steunt Yitzhak’s training nu financieel, evenals die van een andere atleet, een gehandicapt slachtoffer van de terreur.

De training is kostbaar. Yitzhak traint vier of vijf keer per week. Zijn ouders of een taxichauffeur brengen hem naar het zwembad. Een eigen trainer begeleidt en traint hem voor wedstrijden bij het sportcentrum Ilan en met het nationale team.

Yitzhak, die geboren is met een hersenverlamming, zwemt al sinds zijn derde jaar. Hij heeft zich een unieke stijl eigen gemaakt, aangezien hij zijn beide benen en één arm niet kan gebruiken – hij zwemt op zijn linkerkant en maakt gebruik van zijn rechter arm en zijn hoofd om zich door het zwembad voort te bewegen.

“Hij kan niet alleen zwemmen, maar blinkt er ook nog in uit. Dit heeft het leven van Yitzhak een nieuwe demensie gegeven” aldus Avi Tshuva woordvoerder van Ilan. Deze vervult een vaderrol bij het aanmoedigen van de atleten van het sportcentrum. Avi weet als geen ander hoe belangrijk het is om in gehandicapte jongeren te investeren, omdat hij zelf op 16-jarige leeftijd polio kreeg. Hij vertelt daarover: “Mijn ouders wisten niet wat ze met mij aan moesten – me in de tuin achterlaten om maar wat te spelen, of me in een centrum plaatsen.

Ik kwam in het Sportcentrum terecht, zodat ik als zestienjarige mijn energie kwijt kon en ik me thuis voelde onder leeftijdgenoten” zegt Avi. ”Met behulp van de mensen in Ilan kreeg ik zelfvertrouwen en kon ik mijn lichaam gebruiken. Ik kon na verloop van tijd werk vinden en had het gevoel niet anders dan anderen te zijn.” Avi blonk uit in basketbal. Hij speelde in het nationale team van Israël, klom op in een Israëlische vereniging en schrijft nu sportartikelen voor Israëlische kranten en werkt op het centrum.

De jeugd- en kinderprogramma’s van het uitgestrekte sportcomplex bieden hulp aan 130 kinderen van 6 tot 17 jaar. Jonge mensen, die in Ilan het programma hebben doorlopen, helpen op hun beurt bij programma’s van andere jonge atleten. Op die manier zijn ze een bron van inspiratie en geven hoop en visie aan anderen.

De aanmoediging en aansporing van instructeurs heeft voor Yitzhak tot gevolg gehad, dat hij op plaatsen is geweest waar hij anders nooit zou komen. Hij laat een indrukwekkende lijst van zo’n twaalf landen zien, waar hij wedstrijden heeft gezwommen. Hij zit in politieke commissies in zijn woonplaats Or Yehuda en hij heeft een titel behaald als accountant.

Hij heeft in zijn categorie de snelste tijd van de wereld bereikt. In toekomstige wedstrijden wil Yitzhak op een hoger niveau uitkomen, waar de gehandicapte atleten meer mogelijkheden hebben in hun lichamelijke conditie. Omdat hij al records heeft behaald in de meeste categorieën van zijn afdeling, ziet Yitzhak uit naar een nieuwe uitdaging. “Je leert hiervan en van de competities”, zegt hij, en voegt er aan toe, dat hij verder zal kunnen gaan met zijn studies en eens in de toekomst een gezin zal kunnen stichten.

Zijn toekomst zal altijd te maken hebben met zwemmen, want in het water is Yitzhak in staat dingen te doen, die voor hem onmogelijk zijn op het droge.

Hoop te midden van wanhoop

Kopen van voedsel met hulp van voedselbonnen

“Dank zij uw hulp kunnen we onze gezinnen helpen. Zonder de voedselbonnen zou ik niet weten wat te doen. Het sterkt mij te weten dat er iemand is, die ik te hulp kan roepen en dat er dan iets aan gedaan wordt.”
Rima, Israëlisch maatschappelijk werkster.

“Ik zou u willen bedanken voor de warmte en de positieve manier waarmee u met ons omgaat. Wij voelen dat u wilt helpen, dat we met elkaar verbonden zijn en één team vormen. Het geeft ons en goed gevoel.”
Orly, Israëlisch Maatschappelijk werker.

“Uw hulp geeft ons armslag, zodat we hoop aan gezinnen kunnen geven. Zonder organisaties als de uwe zou ik niet weten hoe we het hoofd boven water kunnen houden. Wij hebben ondervonden dat als je geen materiële bijstand verleent, al is het maar een klein bedrag, je gezinnen niet kan helpen vooruit te komen. Wat u geeft betekent zo veel. We zouden niet weten wat we zonder deze hulp zouden moeten doen.”
Yael, Israëlisch maatschappelijk werker.