Bijbels Zionisme en zijn wortels

Malcolm Hedding

Voor velen in onze beweging, worden de bijbelse referenties die de terugkeer van het joodse volk naar het beloofde land onderbouwen, gevonden in de profetische geschriften van de bijbel.

Dit is geen nieuw fenomeen en ook geen bijzondere theologische stellingname binnen de kerk, We gaan ervan uit dat de “grote” en “kleine” profeten in de bijbel deze gebeurtenissen hebben voorzegd.

Veel hiervan is waar, maar toch is het zo dat deze profetische passages niet de Bijbelse fundamenten bevatten waarop het Bijbels Christelijk Zionisme is gebaseerd. Ook is het zo dat de beweging niet “gedreven” wordt door een of ander bizar verlangen naar Armageddon, maar het herstel van Israël ziet als een vitaal onderdeel naar dit doel.

Feitelijk worden de basis van het Bijbels Zionisme gevonden in de unieke belofte (van het verbond) dat God deed aan Abraham, ongeveer 4000 jaar geleden. Dit verbond dat God aanging met Abraham, was het begin van Gods initiatief tot verzoening dat zijn voleinding vond in het afsluitende werk van Jezus aan het kruis. In essentie betekent het een belofte de wereld te redden door het joodse volk. “In u zullen alle volken der aarde gezegend worden” (Genesis 12:1-3). Jezus en Paulus herhaalden deze realiteit toen zij zeiden, “De zaligmaking is uit de joden” (Johannes 4:22) en “Wij hebben deel aan hun geestelijke goederen” (Romeinen 15:27).

Feitelijk betekende dit Verbond met Abraham dat het joodse volk een rol in de geschiedenis zou spelen als bewaarder van het Woord van God (Romeinen 3:1). Deze rol is het nooit ontnomen (Romeinen 11:29). Samengevat betekent deze rol de wereld te dienen met “verzoenende zaken”. Er kan ook uit de Schrift worden aangetoond dat het Verbond met Abraham alleen de verzoening van de wereld niet kon brengen zoals God had beloofd. Daarom werden er autoriteit, kracht en vermogen aan gegeven door de toevoegingen (Galaten 3:19) van de Mozaïsche en Nieuwe Verbonden.

Zo bevestigt de Schrift dat Johannes de Doper en Jezus kwamen met het doel om de beloften te vervullen die God deed in het Verbond met Abraham (Lucas 1:54-55 en Lucas 1:72-75). Paulus trekt dezelfde conclusie als hij in Romeinen 15:8-9 zegt dat Jezus gekomen was om de beloften te vervullen die God gedaan had aan de aartsvaders van Israël.

Het is onder dit gesloten verbond met de belofte die God aan Abraham deed, dat aan Israël het land Kanaän werd beloofd als een eeuwigdurend eigendom (Genesis 17:8-9). Zonder land zou het volk Israël nooit gevormd kunnen zijn en vanwege de belofte van het land kon Gods verzoenend initiatief voor de wereld worden uitgevoerd en is het ook uitgevoerd. Israël heeft het land als een eeuwigdurend eigendom gekregen tot heil van de wereld.

De totale vernietiging door Nebukadnezar in 586 voor Christus had Gods doel tot verzoening willen voorkomen. Dit is altijd het doel geweest van de machten der duisternis. Gelukkig, zoals ook nu het geval is, keerde een gedeelte 70 jaar later terug naar het oude thuisland. Als gevolg daarvan kwam de Messias Jezus. Dit is, zoals we zagen in Lucas, de vervulling van het Verbond met Abraham.

De Messias zal in de toekomst terugkeren vanwege het Verbond met Abraham. Hier kunnen we zeker van zijn! God doet geen “halve zaken!” De vervolmaking van Zijn verzoenende belofte en initiatief dat begon bij Abraham zal zijn de opstanding der doden (Daniël 12:1-3).

Israëls terugkeer naar Kanaän in onze tijd komt door Gods verbond met Abraham. Israël is bezig aan een reis die ons de betrokkenheid van God met haar zal laten zien in gerechtigheid, waarheid, genade, rechtvaardigheid en verzoening. Al deze zaken reguleren haar bezit van het Heilige Land en op hoeveel ervan ze zal wonen. Pas op het moment dat ze haar punt van bekering zal bereiken, zal al het land dat haar beloofd is haar toebehoren (Ezechiël 36:24-28). Tot die dag aanbreekt moeten we onze spirituele voeten zetten op het fundament hierboven beschreven. We moeten onze roeping om voor Israël te bidden, haar te troosten en haar Gods woord te brengen omarmen.

“Onze liefde moet zijn voor alle volken rondom Israël. Als we geen hart hebben voor de Arabische volken in de regio, hebben we niet echt een hart voor Israël en weerspiegelen we niet Gods hart!”.

Ds. Malcolm Hedding, Algemeen directeur ICEJ te Jeruzalem