Jong in Jeruzalem

Waaraan denk je als je over Israël hoort? Aan oorlog? De Gazastrook? Gods Volk? Voor mijn reis naar Israël wist ik weinig over het land. Natuurlijk hoor je veel op het nieuws, maar stond er eigenlijk nooit bij stil. Ik kende ook wel mensen die een sterke band hadden (Een beetje ‘Israel-freaks’, zeg maar.), maar wat zou er dan zo bijzonder zijn?

Totdat God in september 2004 een deur voor mij opende om op reis te gaan naar Israël. Mijn moeder zou dit jaar ook meegaan met de groep van de ICAJ en toen ik dat hoorde was ik toch wel een beetje jaloers. In het ICAJ programma stond een vermelding over ‘Grafted’ (de jongerenorganisatie van de ICEJ). Dat was helemaal leuk, met mijn eigen leeftijdsgenoten op reis! Twee weken later zat ik al in het vliegtuig naar Israël. Als je op Ben-Goerion landt, bevindt je je gelijk in een andere wereld (ook al was het donker).

Op het vliegveld staan Joodse gezinnen die familie gaan bezoeken en komen voor het Loofhuttenfeest. Ik bevindt me tussen Gods uitverkoren volk en ik voel me zo bevoorrecht om hier te zijn. De kennismaking met mijn reisgenoten is ook gelijk al bijzonder. Er zijn een aantal groepen, maar velen zijn ook alleen gekomen. Alle werelddelen zijn vertegenwoordigd in de groep. Al in de eerste gesprekken met elkaar blijkt dat de meeste jongeren ervaren dat God ze hier gebracht heeft en dat ze het speciaal vinden deel uit te maken van ‘Grafted’.

De eerste dag begint vroeg, half zes gaat de wekker om op tijd te beginnen met het verkennen van het Heilige Land. De eerste twee dagen bezoeken we vooral bekende plekken uit de Bijbel, waar we ook ontzettend veel uitleg en achtergrondinformatie over krijgen. De staf en onze gidsen weten zoveel te vertellen! Ik leer echt dat deze ‘oude’ verhalen eigenlijk nog zo actueel zijn voor onze tijd. Het is heel bijzonder met al die jongeren van over de hele wereld juist op deze plekken te luisteren naar Gods woord, te bidden en te zingen.

Dag drie is spannend met het voorruitzicht dat we echt in de levensstijl stappen van onze voorvaderen. We hebben ’s ochtends eerst een bijeenkomst aan de Jordaan waar een aantal mensen van onze groep zich laat dopen. En na een paar uurtjes in de bus met onze gezellige gids komen we aan in de woestijn. Overal waar je maar kijkt zie je gele bergen. We worden zeer hartelijk ontvangen in het Bedoeïenendorp waar we leren kameel rijden en op de traditionele manier koffie drinken en dineren. Brother Yun (‘the heavenly man’) is die avond bij ons om voor ons te spreken en te bidden.

Na de nacht doorgebracht te hebben op een matras in een tent maken we ons klaar om via Massada en Ein Gedi Spa naar Jeruzalem te gaan. De wandeling omhoog naar Massada is warm, het is vandaag 40 graden, maar zeer indrukwekkend. Hierna hebben we tijd om een lekker modderbad te nemen in de dode zee. Heerlijk ontspannen. En wat we zijn mooi geworden! ’s Middags komen we aan in Jeruzalem. Vanavond begint het feest in het congresgebouw, wat elke avond prachtig is met muziek, dans, lofprijs en sprekers.

De volgende dagen verkennen we Jeruzalem, wat een ontzettend indrukwekkende stad! De stadsmuren, de westelijke muur (klaagmuur), de Olijfberg, de graftuin, via Dolorosa, tuin van Getsemane, Ben Yehuda Street, we hebben zoveel gezien! Wat misschien niet erg leuk was om te zien, maar wel zeker de moeite waard was Yad Vashem, het holocaust museum. We hebben tijdens de reis ook veel uitleg gehad over de positie en situatie van Israël (en het Joodse volk) nu en in de toekomst.Het is goed om daar even bij stil te staan en het museum zet je zeker aan het denken.

Een van de hoogtepunten van het feest is de ‘Jerusalem March’. Deze mars is elk jaar met het loofhuttenfeest en de verschillende buitenlandse groepen nemen hieraan deel om support te tonen aan Israël en haar inwoners. Er staan verbazingwekkend veel mensen langs de straten en ze zijn zo blij dat je er bent! De laatste dag zijn we in twee groepen gesplitst om een legerbasis te bezoeken en een organisatie die overlevenden van aanslagen begeleidt. We kunnen praten met deze, bijna allemaal, jonge mensen, ze vragen stellen en ze bemoedigen.

Kortom, de reis met ‘Grafted’ was fantastisch. Ik heb erg veel gezien, geleerd en gepraat met christenen van over de hele wereld. Ik ben God dankbaar dat ik erbij kon zijn. Mijn relatie met God en mijn kijk op de Bijbel is erdoor verfrist. Ik moet zeggen dat ik mezelf ook wel een beetje Israël-freak kan noemen nu. Ik wil er in 2005 zeker weer bij zijn en als je het ook wat lijkt meld je dan aan op www.grafted.org en join in!

Maureen Brons