Israël, één natie onder God

Zowel in de joodse wereld als in de christelijke wereld leefde het denken dat er twee volken van God bestaan. Dit wordt niet geleerd in Gods Woord. Het is een onmogelijkheid voor de christelijke wereld om deze tijd te omvatten. Omdat zij in een tijdperk leefden dat tweeduizend jaar lang het duidelijke handelen van God met de natie van Israël niet zag, verklaarden zij dat wij, de kerk uit de heidenen ‘Gods uitverkorenen’ zijn.

De wet zal uitgaan vanuit Jeruzalem

Hetzelfde denken, maar dan tegenovergestelde, geldt in de joodse wereld. Zij geloven dat er altijd een volk van Israël zal bestaan, en dat zij zal schijnen als een licht voor de gehele aarde. Zij zien een grote kloof tussen henzelf (het licht) en diegenen die de ontvangers zijn van het licht (de kerk uit de heidenen). In joodse theologie bestond er een duidelijke scheiding zelfs vóór de tijd van onze Heer Jezus, de Joodse Messias. Er zouden twee afzonderlijke entiteiten zijn, ieder in zijn eigen sfeer van theologische interesse en exclusiviteit. Dit denken van de Kerk en joodse theologie heeft tot een tragische historische relatie geleid tussen deze twee. Wat leert de Bijbel eigenlijk aangaande de familie van God? Het moet vanaf het begin gezegd worden dat er slechts één familie van God is. Deze familie heeft twee bestanddelen, maar het is maar één familie. Het eerste bestanddeel is het fysiek-geestelijke Israël bestanddeel; d.w.z. het joodse volk. We verwijzen naar hen als fysiek vanwege hun nationale identiteit. Het tweede bestanddeel is het geestelijk Israël, de geredde heidenen, de Kerk.

God kwam naar de aarde teneinde één familie te verzoenen, en die familie zou Hij Israël noemen. Beide delen van dezelfde familie zijn verzoend door geloof in het volbrachte werk van de Messias. Er is niemand die ooit gered werd of gered zal worden, buiten geloof in God en dat wat Hij gedaan heeft. Zij die voor Hem leefden, en wij die na Hem leven, hebben een ding gemeen: we zijn gered door het bloed van het Lam.

Het mysterie van de Kerk waar Paulus over spreekt in Efeziërs 3 is niet dat heidenen gered zijn, maar dat zij tot dezelfde familie behoren als Israël. Het idee dat de heidenen gered zouden worden, was nooit betwijfeld, zelfs niet in joodse theologie. Het idee dat er een tijd zou komen dat Israël zijn licht op de heidense naties zou werpen is nooit een vraag geweest. Joodse wijsgeren, rabbi’s en profeten voorzagen dit. Het mysterie waar Paulus over spreekt is dat de heidenen in de echte familie van Israël opgenomen zijn.

Maar gevangen in onze tijdsstructuur, was het onmogelijk de grote dingen die God aan het doen is waar te nemen – dat gedurende 2000 jaar voordat de Messias kwam, Hij zich voornamelijk met het joodse bestanddeel van Israël bezighield, en de heidenen nog niet in focus waren. De laatste 2000 jaar heeft God zich speciaal met de volken bemoeid. NU brengt Hij de familie bij elkaar. Dus zegt Paulus: ”Want, broeders, opdat gij niet eigenwijs zoudt zijn, wil ik u niet onkundig laten van dit geheimenis: een gedeeltelijke verharding is over (het fysieke bestanddeel van ) Israël (het joodse volk) gekomen, totdat de volheid der heidenen (geestelijk Israël) binnengaat (dezelfde boom, hetzelfde lichaam, dezelfde gemeenschap), en aldus zal gans Israël behouden worden. (Romeinen 11:25-26a)

Israël is één natie, met een fysieke geestelijk joods bestanddeel en een geestelijk bestanddeel bestaande uit de kerk uit de Heidenen, welke God verzoende voor Hemzelf als een volk. “In u Abraham zullen alle geslachten van de aarde gezegend worden.” Het is geweldig in onze ogen en we danken God ervoor.