We beleven een van de meest beslissende momenten in de moderne geschiedenis van de Kerk. Sinds 7 oktober is de wereld veranderd. In heel Europa, Noord-Amerika, Latijns-Amerika en daarbuiten zijn we getuige geweest van een golf van antisemitisme op een niveau dat we in generaties niet meer hebben gezien. Joodse gemeenschappen voelen zich weer kwetsbaar. Haat die zich vroeger in de schaduw verschuilde, komt nu openlijk op straat tot uiting. Israël wordt veroordeeld, geïsoleerd en gedelegitimeerd – niet alleen politiek, maar ook moreel en theologisch.

In sommige landen en zelfs in veel kerken is het woord ‘zionisme’ een negatieve term geworden. Volgens het Oxford woordenboek is zionisme ‘een beweging voor het herstel van een Joodse natie in Palestina (het land Israël) en de ontwikkeling en bescherming van Israël’. Tegenwoordig wordt het echter wereldwijd bestempeld als racisme en apartheid. Toch is Israël allesbehalve een apartheidsregime. Het is het meest democratische en diverse land in het Midden-Oosten. 

Het hele concept van het zionisme vindt zijn oorsprong in de Bijbel. Het gaat terug tot de allereerste herstelbeweging van het Joodse volk in ballingschap in Babylon, toen de psalmist zong: “Aan de rivieren van Babylon, daar zaten wij neer, wij huilden, toen wij ons Sion herinnerden.” (Psalmen 137:1) Zionisme is het oude geloof en de hoop van het Joodse volk dat God hen altijd uit ballingschap zal terugbrengen naar het land van hun voorouders, volgens Zijn beloften in de Bijbel. Maar deze blijvende hoop en dit geloof zijn onder vuur komen te liggen. 

De profeet Jesaja verklaart: “Want de Heer heeft een dag van wraak, een jaar van vergelding voor de zaak van Sion (Jesaja 34:8/ESV).” De King James Version vertaalt dit vers als “een jaar van vergelding voor de controverse rond Sion”. We leven inderdaad in een jaar van controverse rond Sion, aangezien de millennia-oude hoop op een Joods thuisland in Israël wereldwijd onder vuur ligt. 

Hoewel de toekomst van Israël door talloze bijbelse uitspraken wordt bevestigd, zwijgen velen in de kerk en staan ze onverschillig tegenover de huidige wereldwijde golf van antisemitisme, onzeker over wat de Bijbel te zeggen heeft over de terugkeer van de Joden, of – het ergste van alles – fel gekant tegen het zionisme. 

Jesaja riep ook eens uit: “Omwille van Sion zal ik niet zwijgen, en omwille van Jeruzalem zal ik niet rusten, totdat haar gerechtigheid voortkomt als helderheid en haar redding als een brandende fakkel.” (Jesaja 62:1) In tijden van morele verwarring zoals nu is zwijgen nooit neutraal. Christenen zijn in deze dagen op zoek naar antwoorden en richting, en die moeten gevonden worden in de kerk van de levende God – die Paulus beschrijft als “een pilaar en een steunpilaar van de waarheid” (1 Timoteüs 3:15). Maar in veel te veel kerken worden Israël, antisemitisme en de onherroepelijke roeping van de Joden volledig genegeerd. We kunnen niet langer zwijgen! 

Daarom roept de ICEJ met spoed de Jeruzalem Top bijeen! 

Van 9 tot 11 juni komen we in Jeruzalem bijeen met een reeks vooraanstaande christelijke leiders, theologen en wetenschappers uit de hele wereld om de brandende kwesties van de huidige golf van wereldwijd antisemitisme, de historische wortels van anti-joodse opvattingen binnen de kerk en de theologische apathie en oppositie rond het herstel van Israël vandaag de dag te bespreken. We willen christelijke leiders en leken de bijbelse antwoorden geven die ze nodig hebben om deze enorme uitdagingen het hoofd te bieden.

De wereldwijde opkomst van antisemitisme tegengaan
Liefde voor Jeruzalem is geen sentimentele emotie, maar een bijbelse verantwoordelijkheid die gebaseerd is op Gods eeuwige verbond met en roeping van Israël. In Openbaring 12 wordt beschreven hoe een demonische aanval zou worden ontketend tegen de vrouw, die Israël voorstelt. Deze satanische draak van haat heeft vele koppen. Hij kan zich voordoen als een islamitische fanaticus, een universiteitsprofessor, een politicus van links of rechts, of zelfs een geestelijke van de kerk. Het resultaat zien we vandaag de dag in synagogen die zware veiligheidsmaatregelen moeten nemen, Joodse studenten die zich onveilig voelen op universiteitscampussen, en oude antisemitische complottheorieën die in een nieuw jasje terugkeren en zelfs door conservatieve influencers worden verspreid. 

De kerk kan op zo’n moment niet in verwarring leven. Openbaring 12 vertelt ons ook dat de draak uiteindelijk ook degenen aanvalt die het getuigenis van Jezus hebben. Dat betekent dat degenen die zijn bevelen uitvoeren eerst achter de sabbatvierders aan zullen gaan en daarna achter de zondagvierders. De apostel Paulus herinnert ons er in Romeinen 11 ook aan dat heidenen die in Jezus geloven, zijn geënt op de olijfboom van Israël. Als de natuurlijke takken lijden, hoe kunnen de geënte takken dan onverschillig blijven? 

We moeten christelijke leiders voorzien van theologische duidelijkheid en morele moed om antisemitisme aan te pakken – niet alleen als een politieke kwestie, maar als een uitdaging voor de geestelijke gezondheid van de kerk zelf, opdat we niet vervloekt worden en afgesneden van Gods verlossingsplannen. Antisemitisme is altijd meer geweest dan vooroordelen. Het is verzet tegen Gods gezworen verbondsbeloften. Het is een poging om het volk te delegitimeren dat God heeft gekozen om Zijn Woord te openbaren en de Messias voort te brengen. Als de kerk op dit moment zwijgt, lopen we het risico onze profetische stem helemaal te verliezen.

Het aanpakken van het nieuwe perspectief op Paulus en andere vormen van vervangingstheologie
Eeuwenlang zijn er verschillende theologische kaders ontstaan die op subtiele – of openlijke – wijze de banden tussen de kerk en Israël hebben verbroken. Vervangingstheologie heeft vele vormen aangenomen. In onze tijd verschijnt het vaak in meer verfijnde academische taal, waaronder wat bekend staat als het ‘nieuwe perspectief op Paulus’. 

Academische discussies hebben hun plaats. Maar wanneer theologische standpunten leiden tot de conclusie dat Gods verbond met Israël is verstreken, of dat het Joodse volk niet langer een aparte roeping heeft in Gods verlossingsplan, moeten we terugkeren naar de Schrift zelf. Paulus vraagt in Romeinen 11:1: “Heeft God Zijn volk verworpen? Absoluut niet!”  

Dit is geen onbelangrijke voetnoot. Het is van cruciaal belang voor de integriteit van het evangelie. De trouw van God aan Israël is onlosmakelijk verbonden met Zijn trouw aan de kerk. Als Gods verbondsbeloften aan Israël kunnen worden vergeestelijkt, welke zekerheid blijft er dan nog over voor de kerk? 

De Jerusalem Summit zal de bijbelse grondslagen bieden voor het bevestigen van Israëls blijvende verbonden, goddelijke uitverkiezing en belofte van het land vanuit zowel het perspectief van het Oude als het Nieuwe Testament. We willen pastors en andere kerkleiders helpen om in deze tijd op verantwoorde wijze duidelijke bijbelse waarheden te onderwijzen.
 
Terugblik op het Concilie van Nicea als keerpunt in de kerkgeschiedenis
Vorig jaar was het 1700 jaar geleden dat het Eerste Concilie van Nicea plaatsvond, een beslissend moment in de kerkgeschiedenis. Hoewel het essentiële doctrines over de goddelijkheid van Jezus verduidelijkte, versterkte het ook de scheiding van de kerk van haar Hebreeuwse wortels. Na Nicea werd de kloof tussen de gevestigde kerken en het Joodse volk alleen maar groter. 

Het meest opvallende was dat het Concilie van Nicea in 325 n.Chr. weliswaar krachtige waarheden over de goddelijkheid van Jezus vaststelde, maar geen enkele erkenning gaf aan het feit dat ons geloof geworteld was in de aartsvaders en profeten van Israël. De bijbelse feesten werden afgeschaft en vervangen door een nieuwe heidense kalender. In een brief aan de kerken vanuit Nicea verklaarde Constantijn trots: “Wij mogen daarom niets gemeen hebben met de Joden… Wij verlangen, geliefde broeders, ons af te scheiden van het verfoeilijke gezelschap van de Joden…” 

De top in Jeruzalem zal deze historische kerkelijke beslissingen opnieuw bekijken en trachten bepaalde theologische onjuistheden met betrekking tot het Joodse volk te corrigeren. Hoewel het credo van Nicea volledig bevestigd moet worden met betrekking tot de goddelijke aard van Jezus, zullen we een bijgewerkt credo voorstellen dat het Joodse karakter van Jezus bevestigt.
 
 Waarom Jeruzalem?
Jeruzalem is niet alleen een geografische locatie, het is het kruispunt tussen hemel en aarde. Jeruzalem was het epicentrum van de oorspronkelijke kerk in de tijd van het Nieuwe Testament, en het is gepast om opnieuw een dergelijke raad in Jeruzalem te houden om kwesties op te lossen die de kerk vandaag de dag schokken en uitdagen. Hoewel deze bijeenkomst op relatief korte termijn wordt belegd, zijn de kwesties urgent en kunnen ze niet worden uitgesteld. Tijdens een recente wereldwijde gebedsbijeenkomst vergeleek onze zuster Christine Darg de kerk met een ziek lichaam dat bloedt en onmiddellijke medische hulp nodig heeft. Dit geldt zelfs voor veel evangelische kerken. En Jeruzalem is de eerstehulpafdeling waar dit kan worden verholpen. 

Jeruzalem is de plek waar hemel en aarde elkaar ontmoeten. God heeft Zijn naam hier voor altijd geplaatst, en alle verlossende daden uit de geschiedenis hebben zich in deze stad afgespeeld en zullen zich daar ook in de toekomst blijven afspelen. Wij vertrouwen erop dat God in deze kritieke tijd zal spreken via trouwe bijbeldocenten en theologen.

Een historische verantwoordelijkheid en kans
Als u predikant, theoloog, leider van een bediening of opvoeder bent, of als u gewoon begaan bent met Israël en de kerk van vandaag, dan is dit het moment om naar de Jerusalem Summit te komen. De problemen waar we mee te maken hebben, verdwijnen niet door ze te ontwijken. Ze vereisen bijbelse diepgang, historisch bewustzijn en geestelijke moed. 

Vandaag staat de geloofwaardigheid van de kerk op het spel en Jeruzalem is de plek waar u zich kunt engageren, actie kunt ondernemen en het lot van uw kerk en natie met betrekking tot Israël kunt veranderen. Dus kom in juni naar ons toe. 

Ik kijk ernaar uit u te mogen verwelkomen op de Jerusalem Summit!

Door Dr. Jürgen Bühler, voorzitter van ICEJ