Nu dit grote conflict met Iran al twee weken aan de gang is, zijn de gevolgen in alle uithoeken van Israël voelbaar. Voor de kwetsbare ouderen in het land zorgt de voortdurende berichtgeving over de oorlog voor een toegenomen gevoel van angst en onrust.

Terwijl de gevechten woeden, laat Corrie van Maanen, hoofdverpleegkundige bij ICEJ Homecare, zich niet door angst afschrikken. Haar missie is duidelijk: een teken van vrede brengen aan degenen die de wereld gemakkelijk zou vergeten. Corrie bezoekt dagelijks oudere bewoners in Jeruzalem en elders in Israël om te kijken naar hun uiteenlopende behoeften. Velen hebben geen directe familie in het land en leven in grote eenzaamheid. Voor hen is er niemand anders die in deze tijd voor hen kan zorgen.

Onlangs gingen we op een ochtend met Corrie mee toen ze drie bijzondere vrouwen in de wijk Pisgat Ze’ev een hart onder de riem stak en voor hen zorgde.

Het eerste bezoek was aan Fanya*, een joodse immigrant afkomstig uit Minsk, Wit-Rusland. Toen de deur openging, klonk er uit de kamer het geluid van een luid staande televisie en een radio die op hoog volume het laatste nieuws in het Russisch bracht. Fanya hield zich bezig met het zetten van koffie en het klaarmaken van hapjes, maar haar ongerustheid was duidelijk voelbaar toen ze vertelde over de aanvallen vanuit Libanon op het noorden en haar diepe bezorgdheid uitte over haar neef, die was opgeroepen voor reservistendienst bij de IDF.

Midden in het gesprek klonk er een alarm op onze mobiele telefoons. We realiseerden ons al snel dat Fanya de Homefront Command-app niet had en daardoor geen vroegtijdige waarschuwing kreeg voor inkomende raketten, dus liet ze ons die meteen op haar toestel installeren. Even later weerklonken er luchtalarmsirenes door de hele wijk in het noordoosten van Jeruzalem. Wat een angstaanjagend moment had kunnen zijn voor een vrouw die alleen was, werd een moment van gedeelde veiligheid toen iedereen snel naar de mamad (de schuilkelder in huis) liep.

Fanya is een van de vele oudere immigranten die uitkijken naar het licht dat Corrie bij haar bezoeken brengt door psalmen voor te lezen, hulp te bieden bij praktische zaken en hun geloof in de God van Israël te sterken.

Tijdens het volgende huisbezoek liep Corrie voorop door een binnenplaats en wees ze op een opvallende muurschildering, een van de vele schilderijen van Tatiana. Eenmaal op de tweede verdieping aangekomen, leek het alsof je een kunstgalerie was binnengegaan. Tatiana’s kleine appartement was een explosie van kleuren en keramische beeldjes.

Tatiana is een kunstenares uit een ander deel van Wit-Rusland, en we troffen haar aan terwijl ze bezig was met bakken. Ondanks de oorlog was ze bezig met de voorbereidingen voor een kleine workshop die ze af en toe organiseerde. Voor Tatiana fungeerde creativiteit als een schild tegen de stress.

Ze haalde wat spullen weg en draaide een groot schilderij om dat de huidige oorlog uitbeeldde. Ze legde uit dat het een zegevierende leeuw symboliseerde en het leger dat Jeruzalem tegen raketten beschermde. Het was een werk dat precies op zijn plaats was voor een land dat strijdt voor vrede.

Tatiana toonde meer van haar recente kunstwerken, waaronder prachtige kinderboeken met ‘zoek het ei’-puzzels. Haar passie was duidelijk zichtbaar, want haar kunst was een uiting van een leven vol strijd, maar ook van grote hoop en vreugde. Corrie stond Tatiana bij tijdens een zware strijd om haar gezondheid en getuigde van de transformatie die ze had gezien: van iemand die ooit somber en terughoudend was, naar deze levendige, creatieve persoon die, zelfs nu nog, anderen vreugde probeerde te brengen door middel van haar artistieke gave.

Het laatste bezoek was aan de 99-jarige Luba. Ze moest sinds kort het bed houden en had veel pijn door een infectie, waardoor ze geen eetlust meer had en zich eenzaam voelde. Aangezien de door de overheid aangestelde verzorgers slechts beperkte zorg kunnen bieden, wordt ze vaak aan haar lot overgelaten.

Omdat Luba slechthorend is, sprak Corrie extra duidelijk om de kloof te overbruggen. Tijdens het bezoek voerden ze een openhartig gesprek over de moeilijkheden bij het leren van Hebreeuws, een moment waarop ze het allebei lachend eens waren. In die korte uitwisseling werd de zware stilte in Luba’s kamer doorbroken door oprechte vreugde en gelach.

Bij elk van de bezoeken die ochtend werd duidelijk dat Corrie deze vrouwen grote hoop gaf door simpelweg bij hen te zijn. Hoewel aan hun uiteenlopende behoeften werd voldaan – van digitale veiligheid tot emotionele steun – was het vooral de liefde die Corrie uitstraalde door haar zachte aanraking die de diepste indruk achterliet. Dit waren geen eenmalige bezoeken, maar de zoveelste in een reeks regelmatige, trouwe bezoeken om te vragen hoe het met hen ging, die altijd eindigden in een warme omhelzing.

ICEJ Homecare biedt zorg die juist in deze moeilijke oorlogstijd zo hard nodig is. Nu het conflict voortduurt, is de aanwezigheid van Homecare letterlijk een reddingslijn.

Steunt u de ICEJ en ons thuiszorgteam? Met uw donatie vandaag zorgt u ervoor dat Fanya*, Tatiana, Luba en vele anderen zoals zij deze moeilijke tijd nooit alleen hoeven door te maken. Steun ICEJ Thuiszorg via: doneren.icej.nl

*Naam op verzoek gewijzigd

Door Ryan Tsuen

Hoofdfoto: Medewerkers van de ICEJ en Tatiana zitten voor haar schilderij, dat een zegevierende leeuw en het leger symboliseert dat Jeruzalem tegen raketten beschermt.