De periode na de bevalling is een van de meest kwetsbare fasen in het leven van een vrouw. Uit onderzoek blijkt al decennialang dat de postnatale periode een cruciale fase is voor de gezondheid van de moeder en de ontwikkeling van de baby. Toch voelt die periode voor veel Israëlische moeders tijdens de langdurige oorlog in dit land eerder als een afgrond, vooral omdat velen deze zware beproeving in hun eentje hebben moeten doorstaan.

Nu tienduizenden Israëlische mannen zijn opgeroepen voor reservistendienst, is het traditionele ondersteuningsnetwerk voor velen ingestort. Daardoor moeten vrouwen in lege huizen het hoofd bieden aan het herstel en de zorg voor hun pasgeboren baby, terwijl ze zich grote zorgen maken over hun echtgenoten en niet weten hoe ze dit in hun eentje moeten redden. De psychologische tol die het met zich meebrengt om het nieuws te volgen op de laatste ontwikkelingen in de oorlog terwijl ze een huilende baby probeert te kalmeren, is een last die geen enkele moeder zou moeten dragen.

Als reactie hierop werd een nieuw project voor postnatale ondersteuning opgezet door een verloskundige die met eigen ogen had gezien hoe kersverse moeders deze eenzame strijd moesten doorstaan. Met steun van de International Christian Embassy Jerusalem startte zij een project om professionele, meelevende zorg rechtstreeks bij deze moeders thuis te bieden. Het programma bood klinische expertise, een rustgevende aanwezigheid, structuur en emotionele steun.

De volgende persoonlijke getuigenissen laten zien hoe groot de impact van deze zorg is.

Lorens echtgenoot is hulpverlener, een man die tijdens de terreuraanval van 7 oktober het gevaar tegemoet rende en sindsdien nauwelijks heeft stilgestaan. Daardoor moest ze haar zwangerschap en de geboorte van haar kind grotendeels in haar eentje doorstaan. Te midden van herhaaldelijke nationale alarmfasen en de verhoogde spanningen van de oorlog droeg ze de fysieke en emotionele last van een nieuw leven zonder haar echtgenoot aan haar zijde.

Toen de door ons gesponsorde verloskundige bij haar thuis aankwam, voelde Loren voor het eerst dat ze weer opgelucht adem kon halen. Het bezoek vormde een brug, een manier om zich verzorgd te voelen terwijl ze haar dagen doorbracht met de zorg voor alle anderen. Hoewel ze lichamelijk goed herstelde, gaven de bezoeken haar geruststelling, houvast en de herinnering dat ze deze periode niet in haar eentje hoeft door te maken.

Ondertussen brengt Kuti’s ervaring een andere uitdaging aan het licht. Na bijna tien jaar wachten om moeder te worden, eindigde Kuti’s langverwachte bevalling in een spoedkeizersnede. Hoewel ze dankbaar was voor haar baby, moest ze tijdens haar herstel kampen met pijn en een gevoel van verdriet over de bevalling die ze zich had voorgesteld. Door problemen bij het voeden in het begin en beperkte ondersteuning in het ziekenhuis voelde ze zich onzeker en ontmoedigd.

Tijdens een huisbezoek door een van de kraamverzorgsters werd er ruimte gecreëerd om de bevalling op een rustige manier te verwerken, gevoelens van schuld los te laten en de verwachtingen rond voeding en de zorg voor de pasgeborene bij te stellen. Dankzij gestage begeleiding en geruststelling begonnen Kuti en haar man hun onzekerheid om te zetten in zelfvertrouwen, waarbij ze leerden dat liefde en zorg belangrijker zijn dan perfectie.

Ten slotte laat het verhaal van Orly nog een andere, reële uitdaging van het jonge moederschap zien. Hoewel ze lichamelijk goed herstelde, voelde ze zich overweldigd door vragen over voeding, dagelijkse routines en de aanstaande verandering nu haar man weer aan het werk ging en mogelijk reservistendienst bij de IDF moest vervullen. Eerdere zorgen over de trage gewichtstoename van haar baby hadden haar ongerustheid nog vergroot. Duidelijke uitleg, praktische ondersteuning bij het voeden en rustige, gestructureerde begeleiding hielpen haar verwarring te vervangen door duidelijkheid. Aan het einde van het bezoek voelde Orly zich beter op haar weg en zelfverzekerder, met een eenvoudig plan en de geruststelling dat ze hier volledig toe in staat was en bovendien door anderen werd gesteund.

Door deze thuiszorgbezoeken te financieren, investeert de ICEJ in het fundament van de natie: het gezin.  De ICEJ zorgt ervoor dat de volgende generatie wordt geboren in gezinnen waar de moeder zich gezien, gesteund en sterk voelt. In een tijd van nationaal trauma zal het helpen van een moeder en haar pasgeboren baby om te gedijen op een veilige plek een golf van positieve invloed teweegbrengen die generaties lang voortduurt. Door deze vrouwen te versterken, staan we Israëlische gezinnen bij in deze uiterst kwetsbare en vormende periode.

Toon vandaag uw solidariteit met deze jonge Israëlische gezinnen door het ‘Toekomst en hoop’-fonds van de ICEJ te steunen.

Doneer nu via: doneren.icej.nl

Hoofdfoto: De verloskundige op bezoek bij een van de kersverse Israëlische moeders.

Foto’s met dank aan het postnatale ondersteuningsproject van de ICEJ.

Door Nativia Bühler