In de afgelopen twee decennia heeft de International Christian Embassy Jerusalem meer dan 1.400 leden van de Bnei Menashe-stam in Noordoost-India geholpen om naar Israël te emigreren, waaronder 100 nieuwkomers dit voorjaar. We zijn verheugd te kunnen aankondigen dat de ICEJ, in samenwerking met het Joods Agentschap voor Israël, deel zal uitmaken van de volgende groep van 600 Bnei Menashe die in november met drie vluchten zal aankomen.

Dit is een van de meest bijzondere terugkeerverhalen in de geschiedenis van Israël. De Bnei Menashe, oftewel de ‘Kinderen van Menashe’, voeren hun afkomst terug op een van de tien noordelijke stammen van Israël die in 722 v.Chr. door de Assyriërs in ballingschap werden gevoerd. Na een lange reis van 2700 jaar loopt hun ballingschap ten einde.

In Sihphir, een dorpje in de groene heuvels van Noordoost-India, worden elke vrijdagavond kaarsen aangestoken en klinken er gebeden in het Hebreeuws. Een kleine synagoge, herkenbaar aan de menorah op de deur, vult zich met mannen gehuld in een talliet en vrouwen die aan de andere kant van een gordijn zitten.

Na een lange trektocht door Centraal-Azië naar afgelegen heuvelgebieden in India en Myanmar bleven de Bnei Menashe vasthouden aan hun Israëlitische erfgoed. In de moderne tijd begonnen ze eindelijk aan hun terugkeer naar Israël, toen de Sefardische opperrabbijn van Israël hen in 2005 erkende als „Zonen van Israël”. Sindsdien keren ze, familie na familie, naar huis terug.

In november 2025 keurde de Israëlische regering Operatie Wings of Dawn goed, die tot doel heeft de gehele resterende gemeenschap – ongeveer 5.800 mensen – tegen 2030 over te brengen, waarbij het Joods Agentschap het proces coördineert. De missie ontleent haar naam aan Psalm 139:9, die ons eraan herinnert dat Gods aanwezigheid zelfs reikt tot in het verre oosten, waar de dageraad begint.

Dit is ook een Aliyah van redding. Het etnische geweld tussen rivaliserende stammen in Manipur heeft zich ook tegen de Bnei Menashe gericht. Synagogen en huizen zijn in brand gestoken en meer dan 2.000 mensen zijn ontheemd geraakt. De crisis heeft het werk om de overgebleven Bnei Menashe naar huis te halen een nieuwe urgentie gegeven.

In november zullen op elke vlucht, op elke stoel, leden van een Bnei Menashe-familie zitten die naar Zion verlangen. Hier volgen de verhalen van drie van zulke families.

De familie Hnamte

Simeon Hnamte is 34, en zijn hele leven is een langzame aftelling naar dit jaar geweest. Zijn grootouders hielpen meer dan drie decennia geleden mee met de opbouw van de Sihphir-gemeenschap, in een tijd dat het vieren van de sjabbat in een Mizo-dorp betekende dat je je aan je buren moest verantwoorden. Zijn grootmoeder Malka vertrok meer dan twintig jaar geleden naar Kiryat Arba in Judea. Zijn tante Dina woont sinds 2006 in Afula, in Galilea, en zijn moeder Devorah, 62, staat al op de passagierslijst voor een groep die dit najaar vertrekt. Simeon is chazzan (voorzanger) van de gemeenschap en repareert kapotte Samsung- en Xiaomi-telefoons om zijn vrouw Rivka en hun drie zoons te onderhouden: Yehuda (10), Aviram (8) en Osher (4). De afhandeling van hun papieren bevindt zich in de laatste fase. Osher, de jongste, heeft speciale behoeften waarvoor in Israël de juiste zorg kan worden geboden.

De familie Pachuau

In 2006, op 27-jarige leeftijd, onderging Yehoshua Pachuau een brit milah (besnijdenisceremonie). Datzelfde jaar vertrokken zijn broers Menakhem en Gerson naar een stadje in Galilea, waar ze nog steeds wonen. Yehoshua bleef achter, trouwde met Leah en kreeg vier kinderen: Eitan (21), Leah (19), BatSheva (16) en Naomi (7). Hij bewerkt het land dat hij kan en neemt daglonerswerk aan waar dat zich ook voordoet, soms dagenlang ver van huis. Ondanks alles heeft hij de sjabbat altijd in acht genomen en koosjer gegeten. Er moeten nog enkele paspoortzaken worden geregeld. Het gezin heeft de eerste groepen gemist en hoopt de volgende te halen.

De familie Ralte

Itzhak Ralte heeft zijn zus Rina al bijna dertig jaar niet meer in dezelfde kamer gezien. In 1998, toen hij 18 was, was zij al naar Israël verhuisd. Sindsdien is hij getrouwd met Zelda, die een groentekraam op de markt runt, en zijn ze de ouders geworden van Ruth (19), Reuben (17) en Yolina (10). Itzhak verdient de kost als buschauffeur. Zijn neven en nichten in Israël zijn inmiddels volwassen, maar hij heeft ze nog nooit in levenden lijve omhelsd. Hij hoopt dat daar nog voor het einde van het jaar verandering in komt. Zijn dochter Ruth droomt ervan piloot te worden, hoewel ze nog nooit in een vliegtuig heeft gezeten, omdat ze weet dat vrouwen in Israël mogen vliegen.

Hoe u kunt helpen

Deze drie gezinnen maken deel uit van een grotere groep die zich voorbereidt om over slechts enkele maanden aliyah te maken. De kosten om hen naar huis te halen omvatten verschillende vluchten vanuit Noordoost-India naar Tel Aviv, de afhandeling van documenten en coördinatie met de overheid, ondersteuning bij aankomst, Hebreeuwse lessen en hulp bij het vinden van huisvesting.

Uw gift ter ondersteuning van de missie van Wings of Dawn wordt rechtstreeks ingezet om deze gezinnen en nog vele anderen naar Israël te helpen terugkeren. Nu kent u hun namen: Simeon en Rivka, Yehoshua en Leah, Itzkhak en Zelda. In november komt er een einde aan hun lange wachten op de terugkeer naar Zion. Een donatie aan het Aliyah- en Integratiefonds van de ICEJ helpt deze en andere gezinnen een succesvolle start te maken in het Land van Israël. Helpt u mee?

Hoofdfoto: Mannen van de Bnei Menashe stappen in een bus voor hun transfer naar de luchthaven, waarna hun reis naar Israël begint (Bron: Shavei Israel)

Door Howard Flower, directeur Aliyah bij ICEJ