Het eerste onderwijsprogramma op de Jerusalem Summit ging over de bestrijding van antisemitisme, een virus dat het opmerkelijke vermogen heeft om zichzelf steeds opnieuw uit te vinden. Christopher Kuehl beschreef antisemitisme als een kameleon, die het Joodse volk altijd beschuldigt van datgene waar de samenleving het meest bang voor is, om zo een zondebok te creëren voor diepere maatschappelijke frustraties en angsten. Hij wees op het heersende christelijke stilzwijgen te midden van de huidige golf van antisemitisme en spoort ons aan om de toestand van de kerk zelf onder de loep te nemen.

Een crisis in het discipelschap
Christenen zouden nooit verrast moeten zijn door de duisternis in de samenleving. De echte vraag is of de kerk functioneert als zout en licht.

Er is sprake van een dramatische afname van het bijbelse wereldbeeld onder jongere generaties. Fundamentele overtuigingen met betrekking tot waarheid, moraal, identiteit en het gezag van de Schrift zijn aanzienlijk verzwakt. Als jonge gelovigen niet overtuigd zijn van deze basisvraagstukken, is het onwaarschijnlijk dat zij complexere bijbelse leerstellingen over Israël en het Joodse volk zullen omarmen.

De crisis is dus niet in de eerste plaats een probleem van het zionisme. Het is een probleem van het discipelschap.

Veel christelijke leiders aarzelen tegenwoordig om zich duidelijk uit te spreken over controversiële onderwerpen. Israël wordt vaak vermeden omdat het weinig cultureel voordeel oplevert en aanzienlijke sociale kosten met zich mee kan brengen. Na verloop van tijd zorgt dit zwijgen ervoor dat jongere gelovigen geen kader hebben om de bijbelse betekenis van Israël te begrijpen.

Jongeren die terugkijken
Een van de meest interessante observaties bij Gen Z is hun groeiende fascinatie voor oude christelijke tradities. Veel jongvolwassenen zijn niet op zoek naar nieuwigheid. Ze zijn op zoek naar hun wortels.

In een cultuur die wordt gekenmerkt door instabiliteit, veranderende identiteiten en voortdurende verandering, bieden eeuwenoude tradities een gevoel van bestendigheid en verbondenheid. Jongere christenen willen steeds vaker weten wat gelovigen vóór hen geloofden, en waarom. Dit biedt zowel kansen als uitdagingen.

De uitdaging is dat veel historische christelijke tradities theologische ideeën bevatten die het Joodse volk marginaliseerden of verkeerd begrepen. Jonge gelovigen die zich verdiepen in de kerkgeschiedenis, komen onvermijdelijk in aanraking met deze visies. Het volstaat niet om ze simpelweg terzijde te schuiven. Christenen moeten bereid zijn uit te leggen waarom steun aan Israël in overeenstemming is met de Schrift en hoe dit past binnen het bredere verhaal van Gods trouw aan het verbond.

De kans is al even groot. Het verhaal van het Joodse volk is op zichzelf al een getuigenis van Gods trouw door de generaties heen. Als men het goed begrijpt, biedt het precies het soort historische verankering waar veel jonge gelovigen naar op zoek zijn.

Het nieuwe strijdtoneel
Ook het medialandschap is ingrijpend veranderd. Vijandigheid jegens Israël blijft niet langer beperkt tot één kant van het politieke spectrum. Naast het traditionele linkse anti-Israëlactivisme zijn er aan de politieke rechterzijde nieuwe vormen van antisemitisme opgekomen, die vaak tot uiting komen in complottheorieën over Joodse invloed en macht.

Historici hebben gewezen op de visie op de geschiedenis als een „kosmische samenzwering“, het geloof dat Joden in het geheim verantwoordelijk zijn voor de problemen in de samenleving. Dergelijke theorieën blijven bestaan omdat elk stukje bewijs, inclusief tegenstrijdig bewijs, wordt geïnterpreteerd als bewijs voor de samenzwering. Digitale media hebben deze ideeën op ongekende schaal versterkt.

Daardoor worden jongere generaties via sociale media, influencers en online communities steeds vaker blootgesteld aan anti-Israëlische standpunten. Uit enquêtes blijkt nu al dat de steun voor Israël onder jongvolwassenen zorgwekkend afneemt.

De fakkel doorgeven
Ik maak me zorgen dat de band tussen de generaties aan het verzwakken is.
Oudere gelovigen beschikken over tientallen jaren ervaring, theologisch inzicht en toewijding aan Israël. Toch worden deze overtuigingen maar al te vaak niet bewust doorgegeven aan jongere leiders. Geen enkele bediening, kerk of beweging kan overleven als ze er niet in slaagt zichzelf voort te zetten.

Ik heb predikanten, ouders, leraren en christelijke leiders opgeroepen om zich op dit gebied persoonlijk in te zetten voor de volgende generatie. Het gaat er niet alleen om informatie over te brengen, maar ook om overtuiging te kweken. Jonge gelovigen hebben mentoren nodig die kunnen uitleggen waarom Israël belangrijk is, waarom antisemitisme belangrijk is en waarom deze bijbelse waarheden het waard blijven om te verdedigen.

Moed is ook van groot belang. Openlijke steun voor Israël wordt in veel delen van de wereld steeds kostbaarder. Standpunten die vroeger onomstreden leken, roepen nu kritiek en verzet op. Toch is moed vaak de lakmoesproef voor overtuiging.

De uitdagingen waarmee het Joodse volk, Israël en de Kerk worden geconfronteerd, zijn reëel. Maar elke generatie moet beslissen of ze zal zwijgen of zich duidelijk zal uitspreken. Het antwoord is duidelijk: dit is geen moment om zich terug te trekken, maar om vastberaden op te treden.

De toekomst van het debat over Israël hangt wellicht af van de vraag of de gelovigen van vandaag bereid zijn de fakkel door te geven aan degenen die na hen komen.

Christopher Kuehl is een auteur en docent die bekendstaat om zijn theologische helderheid bij enkele van de meest omstreden kwesties binnen de kerk. Hij is de oprichter van Present Witness, medepresentator van de podcast One New Man en auteur van „Is God A Zionist, Finding God’s Story in a World Obsessed with Israel”.

Door: Christopher Kuehl [Samenvatting van zijn presentatie tijdens de Jerusalem Summit]